Noorderzon

Er zijn stemmen die voor altijd in het geheugen staan gegrift.

De stem van Ischa natuurlijk, maar ook die van Henk Hofland. Altijd onderbroken door een sigaret, als noodzakelijk hulpmiddel om de gedachten verder aan te scherpen. Zo luister ik tot diep in de nacht met dubbel genoegen naar het marathon gesprek van beide heren, uit 1986.

Door een wonderlijk toeval zie ik nog geen dag later Hofland zelf hier in de stad de kruising Hobbemakade met de Ceintuurbaan oversteken. Ik twijfel even maar kan niet nalaten hem even aan te spreken. Bij het horen van de naam Ischa lichten zijn pretoogjes meteen op.

‘Ja, wat een aardige jongen was dat’, mijmert Hofland hardop over Ischa. ‘De laatste keer dat ik hem zag, was hier, op dit kruispunt. Drie dagen later was ie er niet meer’. De verontwaardiging in zijn stem. ‘Weg, zomaar!’

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: